35 jaar later....

De eerste keer dat John en ik in Salzburg waren, was op de laatste dag van onze huwelijksreis. Het was best fris en er lag toen nog wat sneeuw. 

Nu 35 jaar later was het een warme, zonnige dag en hebben we meer gezien en gewandeld dan toen.

Vanochtend om 5 voor 7 gaan ontbijten, 5 over 7 de ontbijtzaal verlaten om bijtijds de metro te hebben. De trein was geboekt om 7.58. En na een reis van 1,5 uur kwam Salzburg in zicht. 

Er waren maar 2 dingen die ik me goed kon herinneren van: de fontein met de paarden en het geboortehuis van Mozart. Al het andere heb ik blijkbaar verdrongen.

Beiden zaken nu ook weer gezien maar nog veel meer. Zo zijn we de Dom ingegaan. Heel mooi om te zien. En met voorliefde voor kerkorgels kon ik mijn hart ophalen: minimaal 5 heb ik er ontdekt!

Vanaf de Dom naar de katacomben. Zoals ieder normaal mens denkt: die liggen onder de grond. In Oostenrijk niet. Daar moet je honderd treden omhoog lopen. Heel vreemd. 

Na een simpele lunch (in een restaurant in een gebouw waar voorheen een doorlopende kerstshow zat) zijn we naar Schloss Mirabell gegaan. En als liefhebber van The sound of music: oa in deze tuin is een deel van "do-re-mi" opgenomen. Zoals de groene doorgang en de trap met het hek. 

En dan het eten weer terug naar München. Bij de grensovergang wordt er verteld dat de douaniers aan boord komen om paspoorten te controleren. Zo wil ik ook wel douanier worden. Met zn 2-en door de coupe lopen, iedereen aankijken en besluiten of ze wel of niet illegaal zouden kunnen reizen. We hebben ze daarna niet meer gezien.

Ook vandaag geen druppel regen gezien. Hoewel dit wel was opgegeven. Ik heb goede hoop dat we er morgen meer van gaan meekrijgen.